Over het algemeen is één van de eerste zoogdieren die je bij aankomst in Thailand te zien krijgt de zwerfhond.

In Thailand zijn veel zwerfhonden, bij ons in de buurt lopen er ook een aanzienlijk aantal. Ze krijgen de restjes van het eten bij de eettentjes en bij de mensen thuis. Ze hebben allemaal hun eigen terrein, er is een duidelijke rangorde. Het is dus duidelijk wie het eerste begint met eten en wie dan weer de restjes van de restjes krijgt. In de buurt loopt een zwart/wit gekleurd hond, deze is erg lief en komt ons altijd enthousiast begroeten. In het begin was hij nog wat schuw, maar nu komt hij heel blij naar je toe. Je ziet nu steeds meer honden die als huisdier gehouden worden, herkenbaar aan hun halsband/penning en ze zien er een stuk beter uit. In Khon Kaen (en de rest van Thailand waarschijnijk ook) lopen er honden rond die toch echt wel verzorging nodig hebben.
Naar het schijnt komen slechte mensen terug als hond [reïncarnatie], zij worden daarom ook niet afgemaakt maar moeten hun tijd uitzitten. De teefjes hebben het nog slechter omdat zij constant zwanger of net bevallen zijn. Steriliseren zou al een goed begin kunnen zijn.

foto: onze zwerver "Thia" geduldig aan het wachten op zijn deel van de kippebouten.

de eerste dingen die opvallen als je Thailand bezoekt, zijn de zwerfhonden. Meestal ziek, hongerig en eenzaam op zoek naar iets eetbaars in een vuilbak of angstig wachtende aan een eetkraam. Er lopen er duizenden rond in onze streek, in hordes van tientallen die dringend eten, onderdak en verzorging nodig hebben...... Toch, buiten enkelingen die een tehuis vinden in een tempel of resort, hebben ze niets van dat alles. In plaats daarvan, worden er dagelijks honderden doodgereden op de Thaise wegen of zelfs gevangen en verkocht in Sakon Nakhon waar ze in slachthuizen op gruwelijke omstandigheden gedood worden voor hun pels of vlees....

enkele minder fraaie beelden....

Dit exemplaar is er beter vanaf gekomen, en heeft onderdak en verzorging gevonden in Wat Nong Wang van Khon Kaen.

Dit is er dan weer een " สุนัขจรจัด " of " sòo-nák jon jàt " (stray dog) die er niet goed vanaf gekomen is..... steevast zie je elke morgen kadavers liggen van honden die het verkeer niet hebben kunnen ontwijken. Ik durf er geen getal aan geven hoeveel honden er in Thailand alleen dagelijks op deze wijze om het leven komen.



Een treurige manier om aan je einde te komen, echter de gezondheidstoestand van vele exemplaren bekeken,..... misschien juist een opluchting.

Ze zijn er niet meer, onze drie straathonden waar we dagelijks eten aan gaven. Steevast en trouw stonden ze 's morgends klaar aan onze poort om hun portie kip met rijst en hondenbrokken op te eisen. Deze morgend echter, niets te bespeuren. Tijdens een ochtendwandeling met onze Amai, Oei oei en Ai ai zag ik ze liggen... Hoogstwaarschijnlijk vergiftigd door de kippenkweker in het naburig dorp die al eens liet weten dat ze 's nachts kippen kwamen stelen bij hem..... Het harde en droeve lot van vele "straydogs" hier in de omgeving. Een der volgende dagen zullen er wel een paar andere komen opdagen om hun terrein te afbakenen en de kringloop begint opnieuw.