Ik had al eens een stukje geschreven wie ik ben en over de familie stand.

Dit staat hier.

Een van onze vriendjes was zwanger en vorige week werden er 8 jonkies geboren, waarvan een helaas dood.



Nu zijn we inmiddels een week verder en de andere 7 maken het goed.
Hier de trotse moeder.



De vader echter had geen belangstelling om even op de foto te komen en vertrok maar even verder op.



Het zijn echt schattige dieren en heel erg waakzaam.
Voor de genige die in de omtrek van Chumphae wonen en zouden graag iemand uit het nest willen, kunnen dan met mij via een PB contact opnemen.
De kids wel zelf ophalen !

Vele groetjes van de nu wel grote familie Chai dee

De "gelukkige vader" mag hier ook eens voorbij komen!
In afwachting van, blijven de onze er van dromen!

Geen probleem.
Als het zover is laat het maar even weten dan kunnen we wel een afspraak maken.
Het enige wat je dan moet doen even met de hond(en)langs komen.
Dit gaat helaas nog niet via het internet.

Zo na enige weken verder te zijn een leuk en een droevig bericht.

Om te beginnen met het droevige bericht. sad1
De toch wel trotse vader heeft ons vandaag verlaten.
Dit gebeurde op een moment dat wij bezoek kregen.
Bezoek was vergeten de poort dicht te maken.
Hij heeft toen zijn kans waargenomen, en is vertrokken.
Nu maar hopen dat hij de weg terug ook vindt.
Mensen in de omgeving kennen onze hond, en zijn ook op de hoogte dat hij weg is gelopen.

Het leukere verhaal.



Alle 7 maken het goed.
En zijn al flink gegroeidt, en ze beginnen nu ook al de omgeving te verkennen.
Dus voor ons goed oppassen waar we lopen.

Weer een goed bericht.

Papa is er weer.
Net een uurtje geleden een budha die ons belde dat de hond is aftehalen in de tempel.
Deze ligt een 5 km verderop in de bergen, nog net te beiken met mijn opel corsatje.
Wij blij dat hij er weer is, en de familie van hem denk ik ook wel.

Ik denk het geluk is ?
Vele kennen ons ook al wonen we afgelegen.
En ook onze honden natuurlijk ook.

Rede hiervoor kan zijn.
Als de dorps bewoners net eens hier in de rijstvelden vertoeven dat ik
hun wel eens opzoek en probeer een klein praatje te houden.

Weer een dankje wel aan de onbekende die de budha vertelde dat de hond van ons is.