De Universiteit van Khon Kaen มหาวิทยาลัยขอนแก่น, heeft een afdeling dieren geneeskunde. Wat we niet wisten is dat je daar met je trouwe viervoeters ook daadwerkelijk terecht kan. Daar we al geruime tijd met één van onze honden aan het sukkelen zijn met huiduitslag en de plaatselijke dierenarts ons geen afdoende remedie kon geven, zijn we daar naar toe getrokken.

Van een wel groot gebouw met een balie, wachtzaal en 10-tal spreekkamers moesten we grote ogen trekken..... het leek wel een privaat kliniek.









Na een afschraapsel van onze viervoeter haar huid genomen te hebben en onderzoek onder de microscoop, werd de diagnose door een afgestudeerde dierenarts en haar toekijkende leerlingen snel gemaakt.



"Demodex" luide het verdikt. Demodex is een soort mijt waar jonge honden nogal eens last van kunnen hebben.



Wat ik met dit artikeltje wil verduidelijken, is wanneer je echt met een probleem zit met één van je viervoeters.... kan je echt wel beter een dieren hospitaal bezoeken. Had onze plaatselijke dierenarts in het bezit geweest van een microscoop..... was de diagnose reeds 3 maanden eerder gemaakt.

Eén jaar, drie hospitalen en zes dierenartsen later, moeten we voor de tweede maal op een week tijd vaarwel zeggen tegen een van onze viervoeters. Na de fatale slangenbeet van vorige zaterdag, was het gisteren de beurt aan onze "Oei Oei". Na twee jaar sukkelen met "Demodex", wat volgens mij een echte Thaise hondenziekte is, werd onder samenspraak met de dierenarts besloten haar te doen inslapen. Demodex is een sluimerende ziekte.... dagelijkse medicatie een echte noodzaak, maar de parasiet wordt er immuun tegen, zodat het van kwaad naar erger gaat.

En nu is het afgelopen met slecht nieuws, ok?

Het spijt me dit te moeten horen, maar ik ben ook wel geschrokken van die foto's waarvan ik eerst dacht dat de "hue" niet goed stond ingesteld.

Het moet wel heel erg stil in huis zijn nu. Sterkte.

Inderdaad hopelijk gedaan met het slechte nieuws, het verlies is steeds te groot.

@Inazuma, bedankt voor de foto's.... jij hebt ze inderdaad in goede en minder goede tijden gekend.

Waar je echter niet bij stil kan staan is dat er hier in de omgeving er een massa straathonden rondlopen die naar mijn idee (ik ben geen dierenarts) met hetzelfde probleem zitten en niemand naar omkijkt.