Gisteren besefte ik dat er weer jaar voorbij is gegaan in Thailand. In tegenstelling tot vorig jaar viel Loy Krathong, vanwege de maanstand, één kalenderdag vroeger dan vorig jaar.

Reeds vroeg in de morgen werden door vrouwtje lief voorbereidingen genomen voor de komende festiviteiten, waarbij het omhakken van een uit de kluiten gewassen banenboom en het uitzoeken van enkele frisse mooie bladeren, mijn jaarlijkse bijdrage was.



De inmiddels tot schijven herleide stam van de banenboom voldeed echter niet aan de (lees "haar") verwachtingen, en moest een volgende boom het onderspit delven.



Ondertussen was de vrouw al al druk in de weer om de netjes in stukken gescheurde bladeren een meer kunstzinnige vorm te geven, waarbij enkele honderden nietjes hun einde vonden.



Daar ik een dag als deze ondertussen al gewoon ben, begint ondergetekende alvast het middagmaal te bereiden.
Twee uur later zegt een vluchtige blik uit het keukenraam me genoeg om te weten dat het hoegenaamd nog niet het ogenblik is om haar te storen in haar puzzelwerk, en breng noodgedwongen haar eten dan maar naar buiten.



Na netjes de vaat gedaan te hebben, met de stofzuiger door gans het huis geweest zijnde én een flinke wandeling met de honden..... zie ik toch enige vordering komen in de opbouw van onze Krathong van dit jaar.



We schrijven 10 uur later.... de werken zijn nog niet gedaan..... de buitenverlichting dient noodgedwongen aangestoken te worden. Ter afwerking van de Krathong moesten een hoop bloemen uit de tuin het onderspit delven..... geen probleem, bloemen genoeg, echter op mijn vraag: " moesten die orchideën die maar één keer per jaar bloemen ook echt aan geloven?" kreeg ik een onbegrijpende blik terug..... "het is toch Loy Kratong" was het enigste antwoord dat ik er uit kan maken.



Na 10 baht aan kleingeld op de bodem gelegd te hebben, de bloemen, enkele kaarsen en wierookstokjes te plaatsen, moest ik toegeven dat het noeste werk zich loonde en zag het eindwerk er toch wel prachtig uit.



De maanstand is echter nog niet goed om onze Krathong te water te laten, en we begeven ons naar het meer van Bung Kaen Nakhon waar het elk jaar op deze dag een drukte van jewelste is. De slimme/handige Thai, probeert uiteraard van deze volkstoeloop zijn graantje mee te pikken. Menige, echter véél kleinere dan de onze, Krathong verwisselen hier voor enkele baht van eigenaar.



Teneinde op deze dag een "Tamboen saai baat" te doen, doet iedereen ook "zijn duit in het zakje" wat hier dan de bedelkom is.



Ook het vrijlaten van enkele visjes moet tot het volgende jaar geluk brengen.



Onder serene sfeer brengt elkeen hun uitverkoren Krathon naar de waterkant om te water te laten en alzo hun zorgen van dit jaar te laten wegdrijven...



ondertussen drijven er wel duizenden van deze rond.... waar ik maar geen deftige foto kan van nemen



Ook enkele Khom Loy worden opgelaten....



eens terug aan de straatkant gekomen staan enkele handige loterijverkopers reeds klaar om hun steentje bij te dragen in het komende geluk.... waar moet je anders staan op een dag als deze?



Na nog een slenterwandeling keren we terug huiswaarts waar we trots op het bereikte werk "onze uit de kluiten gewassen Krathong" te water gaan laten in de "Mae Nam Chi" de rivier die ons enkele weken geleden nog de nodige kopzorgen baarde vanwege haar overstromingen.



Voor de eerlijke vinder, gelieve onze Krathong terug brengen...

Mooi werksuk die Kratong ... en ook het verslag van de dag.

Mooi verslag en een niet minder mooie Krathong. Van bananenbladeren kunnen ze mooie dingen maken. Mijn bruidsboeket was ook zo mooi (en arbeidsintensief).

Heb éénmaal Loy Krathong meegemaakt, in 2006, aan de oevers van de Ping rivier in Chiang Mai.

Wat me toen opviel was dat er Thai (een moeder en zoon) in het water stonden die de Krathongs opvingen, half sloopten en het eventueel aanwezige geld in hun zakken staken.

Het leek mij van een ongekende brutaliteit om zoiets onder de ogen van de makers te doen, in Nederland zou zoiets duidelijk niet vreedzaam opgelost worden.

Maar de Thai aan de kant hadden er niet de minste moeite mee. Zij hadden hun plicht gedaan door de Krathong te water te laten en als ze daar iemand mee konden helpen was dat alleen maar goed.

"Amazing Thailand" hoor je in dat soort situaties te denken geloof ik