วันวิสาขบูชา of Visakha Bucha is de belangrijkste herdenkingsdag van zowel de geboorte, verlichting en overlijden van Boeddha. In Thailand is dit een nationale feestdag die dit jaar valt op 8 mei.

Muurschildering uit Wat Hua Nong van de สุบินนิมิต of openbaring die de moeder van Boeddha Maha Maya kreeg in een droom. Een witte olifant die haar zij aangeraakte kondigde de geboorte van Boeddha aan.

Gisteren 8 mei was het Visakha Bucha dag. We begeven ons naar Phra That Na Dun om het ganse van naderbij te aanschouwen. De Thaise traditie op deze dag is dat de gelovigen een เวียนเทียน of wian-tian uitvoeren aan de tempel van hun keuze. Een wian-tian is een eerbetoon tot Boeddha, door drie maal rond de tempel te wandelen met wierook, kaarsen en bloemen in de hand, om ten laatste deze te offeren aan Boeddha. In Phra That Na Dun is dit een echt massale stroom van duizenden gelovigen. De moeite om eens te bekijken hoe diep het Boeddhistisch geloof in de bevolking zit wanneer je op deze dag in Thailand bent.

Zoals de trouwe lezer zal gezien hebben, zijn we op deze dag naar Phra That Na Dun getrokken om het ganse mee te beleven, en vooral het fenomeen van de vermeende slangen die dezelfde avond deze tempel zouden bezoeken te aanschouwen. Slangen hadden we dus niet gezien, maar er bleven toch vraagtekens open staan. Dezelfde dag, bezochten we voordien nog een tempel, วัดบ้านเหล่าใหญ่ of Wat Ban Lao Yai genaamd, waar de Phra Song en gevolg bezig waren een slang uit zand te bouwen voor de tempel.



Slangen moeten dus iets te maken hebben met deze dag...... de enige link die ik kan vinden met Boeddha, is dat hij gestorven is in het jaar van "de kleine slang".... toch blijft het me giswerk en een raadsel.