Op zaterdag 15 augustus 2009 is het 64 jaar geleden dat Japan capituleerde en de Tweede Wereldoorlog officieel beëindigd werd. De Nederlandse Ambassade organiseert op deze dag een bezoek vanuit Bangkok aan Kanchanaburi, om een beter idee te krijgen wat er aan de Burma-spoorweg is gebeurd en ter nagedachtenis aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.

Op het programma zal onder andere komen te staan:

- Een bezoek aan de brug over de Kwai rivier
- Een rondleiding in het Thailand-Burma Railway Centre in Kanchanaburi
- Een bezoek aan een van de kamplocaties
- Een ceremonie ter nagedachtenis aan de Nederlandse gevallenen bij de aanleg van de spoorlijn

Indien uw geïnteresseerd bent in deelname aan deze dagtocht, wordt u verzocht dit voor 1 augustus kenbaar te maken aan Tim Sparla (Nederlandse Ambassade): BAN@minbuza.nl. Er zijn geen kosten aan verbonden. Geïnteresseerden ontvangen per email nadere informatie over het evenement.

bron: Nederlandse Ambassade Thailand

Lijkt me heel interessant (ben al in Kanchanaburi geweest), maar denk niet dat de ambassade ook de tickets vergoed

Kanchanaburi is een naam die veel mensen niet veel zegt. Veel beroemder is de plaatselijke brug over de rivier. Oorspronkelijk kwamen bij Kanchanaburi twee rivieren bij elkaar, de Kwai Noi en de Kwai Yai. Samen vormden ze de Mae Klong rivier die uiteindelijk in de Golf van Thailand uitkomt.

In de Tweede Wereldoorlog werden door de Japanners dwangarbeiders ingezet om een brug over de Mae Klong te bouwen, als onderdeel van de Birma spoorweg. Omdat deze brug in een later boek (en vooral film) bekend werd als "The Bridge On The River Kwai" , is het eerste gedeelte van de Mae Klong in de jaren 60 omgedoopt in Kwai Yai.

Vanwege het toenmalige Nederlands-Indië waren veel Nederlanders actief in de regio. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat Nederlanders een flink deel uitmaakten in de groep dwangarbeiders. Eén van de Nederlanders die te werk gesteld werden, was de conferencier Wim Kan, die als lid van een cabaretgezelschap in 1939 op tournee ging en pas in 1946 weer voet op Nederlandse bodem zette.


De huidige brug is nog de originele brug. De reparaties na diverse bombardementen zijn nog zichtbaar in de afwisselend rechte en ronde brugdelen.


Onder de krijgsgevangenen vielen 15.000 doden, waaronder 7000 britten, 4500 Australiërs en 2830 Nederlanders. Dat er onder de dwangarbeiders uit de regio (Thailand, Indonesië, Maleisië, Birma) zo'n 100.000 doden vielen wordt meestal maar vergeten.

Van de bijna 3000 Nederlandse doden, liggen er 1896 op de begraafplaats in Kanchanburi.


Storend aan de Nederlandse graven vond ik de ietwat vreemde afkortingen van de rangen van de slachtoffers. "Korp" voor Korporaal is niet zo schokkend, maar "Sold" voor een soldaat vind ik op een begraafplaats waar veel Engelstalige mensen komen, niet erg gepast.

Ook in Kanchanaburi is het JEATH oorlogsmuseum. JEATH is een acronym van 5 belangrijke naties die bij de dodenspoorweg betrokken waren: Japan, Engeland, Australië, Thailand en Holland.


Mijn advies voor dit museum: meteen voorbijlopen. Zonde van de tijd en het geld. De missie van het museum lijkt te zijn geweest: zoek alles bij elkaar wat ook maar iets met de Tweede Wereldoorlog te maken (waarbij de Spaanse burgeroorlog daar gemakshalve ook maar bij betrokken wordt), flikker het in vitrines of tegen de muur (waarbij enige vorm van chronologie of samenhang niet belangrijk is), zet er een beschrijving in het Thai bij en vraag er (naar verhouding) veel geld voor aan de Farang.

Wat ik nog steeds wil doen is om vanuit Kanchanburi het laatste stukje nog begaanbare Birma spoorweg af te rijden tot aan Nam Tok Sai Yok Noi