Boeddhistische Thaise tempels, ook gekend als "Wat" omvatten een gans gebouwencomplex in diverse grote en architectuur, naargelang de historische periode waarin de tempels werden gebouwd.

Merk op dat in deze "Wat's", en dan zeker op het platteland, eveneens vaak scholen, sportvelden, crematorium, klooster, bibliotheken, en een ontmoetingsplaats voor de gemeenschap kunnen aanwezig zijn.

De term "Wat" kan worden toegepast op alle religieuze centra, dus eveneens christelijke kerken en islamitische moskeeën.


Een "Wat" is dus niet de tempel zelf, maar het ganse complex.

Deel 1 de "Bot of Ubosot(h), ook "Sim" genoemd. Thais: (Thai: โบสถ์ of อุโบสถ์)

De "Bot" is een gebouw in een Boeddhistische "Wat" waar de monniken hun beloftes afleggen en is niet steeds toegankelijk voor het publiek. In vroegere tijden zelfs totaal verboden toegang voor vrouwen.

Een "Bot" staat steeds binnen een afgebakende grens van acht
Sema-stenen (Thai: ใบเสมา) Deze Sema-stenen staan boven de "Luk nimit" (Thai: ลูกนิมิต), wat stenen bollen zijn die begraven zijn op de grens van het heilige gebied. In deze Bot staat het belangrijkste Boeddhabeeld van de "Wat".

" หอระฆัง " of " hŏr rá-kang " is vrij vertaald de beltoren van een tempel. In princiep gebruikt om de monniken en novicen op te roepen naar de tempel. Op meer toeristische plaatsen zoals hier de Wat Phra Bat Phu Pan Kham in Ubonrat worden ze eerder als beloning gebruikt om na en lange klimpartij "zich aan te melden" aan de tempel.



In de beltoren kan eveneens een "กลองเพล" of "glong-play" aanwezig zijn, wat een drum is die opgesteld staat teneinde de monniken te verwittigen dat het 11 uur in de morgend is, wat tevens het laatste uur is dat er mag gegeten worden.

Een tâat jày-dee of " ธาตุเจดีย์ " (chedi soms vertaald als Stupa of pagode) Dit algemeen bel-vormige toren en bevat meestal een relikwie van de Boeddha, maar ook kunnen worden gebouwd om de as van een koning of belangrijke monnik te bewaren.
De grootte kan danig uiteenlopen van één meter hoge monumenten, naar heuse bouwwerken naargelang de belangrijkheid van de bewaarde restanten/relikwieën.

Een "Prang" is een belangrijk monument in de Khmer en Ayutthaya architectuur, en kunnen gevonden worden in verschillende vormen en groten variërende tussen de 15 en 40 meter in hoogte. De top van een Prang is in beide gevallen steeds in de vorm van een maïskolf. Vanwege de ouderdom en renovaties soms moeilijk te onderscheiden, er is een verschil tussen een Khmer en Ayutthaya Prang. Voor de Khmer constructies werden voornamelijk zandsteen en lateriet gebruikt, Ayutthaya Prangs meestal gebouwd uit baksteen die nadien bezet werd.