Ik "denk", gebaseerd op mijn eigen ervaring, dat niet zozeer het kruisen van de benen het probleem is maar wel het feit dat daardoor de voeten in de richting van de Boeddha of monnik wijzen, dat is de "mai dai".

Nu moet ik er meteen bij zeggen dat ik het niet (meer) red om op de knieën te zitten, en nooit waarmaakte te zitten zoals de Thai op de schildering.
De meeste monniken beseffen dat en zeggen onmiddellijk "maak het je maar gemakkelijk" ook al is dat met gekruiste benen en voeten in hun richting of zelfs die van de Boedda, de meeste zullen zelfs orders geven om een stoel voor me te zoeken.

Als ze weten dat het niet uit gebrek aan respect is zijn de Boedhisten heel tolerant.
